Bölüm 12

Hafızanızı değil ortamınızı yeniden kurun

En değerli otomasyon her zaman uygulama işi değildir. Bazen yeni bir barındırma hesabına küçük bir Core yerleştirip açık bir kurulum tarifini çalıştırarak güvendiğiniz araçları ve çalışma düzenini geri getirebilmek daha değerlidir.

Ortamınız bir tarif artı state’tir

Kurulu modüller, arayüz paketleri, başlangıç betikleri ve tercihler terminalin nasıl davrandığını tarif eder. Proje dosyaları ve veritabanları başka bir durum katmanıdır. Bu iki fikri ayırmak taşıma ve kurtarmayı çok kolaylaştırır.

Hangisinin otomatik yeniden yaratılacağını, hangisinin yedekten geri yükleneceğini yazın. Kurulum tarifi araçları ve güvenli varsayılanları anlatır; uygulama verilerini veya kimlik bilgilerini yeni sunucuya gizlice taşımamalıdır.

Tarif yazmadan önce zaten kullandığınız ortamı inceleyin

core kompakt Core, arayüz ve modül görünümünü verir, install -l kurulu modülleri ve paketleri listeler, include arayüz paketlerinin saklama durumunu gösterir, upgrade -c ise yazmadan sürüm kontrolü yapar.

Bu envanter “sanırım bu araçlara ihtiyacım var” ile yeniden kurulabilir araç listesi arasındaki farktır. Eski alışkanlıkları kurulum otomasyonu içinde sonsuza kadar korumadan önce temizleyin.

core

install -l

include

upgrade -c

`setup.lil` tek seferlik başlangıç dosyasıdır, kalıcı başlangıç betiği değildir

Güncel Core, lil.php yanında normal bir setup.lil görür, gerekiyorsa yetkilendirmeden sonra çalıştırır ve yalnızca tüm komutlar başarılıysa siler. Tam Installer yoksa Core onu alıp asıl kurulum işlemine devam edebilir.

Kurulum dosyası açık ve anlaşılır olsun. Toplu install kısa ve okunur; bilinçli olarak sabitlenmiş tarif istiyorsanız belirli -v sürüm kullanabilirsiniz. Parola, özel anahtar ve projeye özel veritabanı kimlik bilgileri bu dosyaya ait değildir.

install help history upgrade dir pwd md mf edit find stat hash run

`autoload.lil` küçük ve tekrarlanan oturum başlangıcındaki işleri içindir

run, autoload.lil dosyasını yetkilendirilmiş oturum başına bir kez kontrol eder ve silmez. Bu yüzden tekrar etmesi gereken hafif kontrol veya ortam hazırlığı için uygundur; tek seferlik kurulum için değil.

upgrade -auto check iyi bir örnektir: autoload.lil içinde küçük yönetilen blok tutar ve güncellemeleri oturum başına bir kez kontrol eder. Otomatik güncelleme daha güçlü bir politikadır ve isteğe bağlı kalır; önemli ortamlarda çoğu zaman kontrol, inceleme ve ardından güncelleme daha iyidir.

upgrade -auto check

upgrade -info

Yeniden kurulabilirlik hangi özgürlüğü seçtiğinizi bilmektir

install <mod> güncel ve uyumlu genel sürümü seçer; install <mod> -v <ver> yayımlanmış belirli bir sürüm numarasını ister. Her iki biçim de etkin Core neslinin sınırlarına ve modül bağımlılıklarına uyar.

Birinci neslin önceki kilometre taşları yalnızca geçmiş kaydı olarak tutulur ve artık kurulum hedefi değildir. Desteklenen hedef güncel sürümdür. Bir sonraki yayımdan itibaren numaralı sürümlerin, açıkça geri çekilmedikleri sürece tam sürüm hedefi olarak erişilebilir kalması amaçlanır.

install hash -i

install hash -v 1.1.3

Tarayıcı arayüzü bir paket katmanıdır, komutların çalışma ortamı değildir

include; lil, hotkeys ve code gibi birleştirilebilir CSS/JavaScript paketlerini yönetir. Oturum modu geçicidir; -s .lil.css ve .lil.js içinde kalıcı bileşim oluşturur.

Sunucu değiştirirken bu ayrım değerlidir: sevdiğiniz arayüz paketi yokken bile PHP komut modülleri doğru çalışabilir. Önce işlevsellik, sonra görünüm. Arayüz katmanı karışırsa kill -include yalnızca bu katmanı sıfırlar; Core silinmez.

include -l

include lil -i

include -lil -s

Kurulum tarifi geçici bir ortamda test edilmeden bitmiş sayılmaz

En iyi kanıt temiz kurulum’dır: yeni bir Core kurun, tarifi çalıştırın, sonra core, install -l ve upgrade -c sonuçlarını amaçladığınız ortamla karşılaştırın.

Bu test görünmez bağımlılıkları ortaya çıkarır: aylar önce elle kurulan komut, unutulmuş arayüz paket veya bir sunucuda olup diğerinde olmayan eklenti. Yeniden kurulabilirlik ilan edilmez; yeniden kurularak keşfedilir.